شماره مجوز: 83030

مردم از رییس جمهور چه انتظاری دارند؟

مردم از رییس جمهور چه انتظاری دارند؟

سیزدهمین دوره انتخابات ریاست جمهوری در پیش داریم. تبلیغات نامزدها شروع شده و مردم نظاره گر وعده های نامزدها هستند. هنوز بسیاری از مردم برای مشارکت در انتخابات ۲۸ خرداد ۱۴۰۰ مردد هستند، زیرا از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی تاکنون  با هزاران امید و آرزو پای صندوق های رای رفته اند و روسای جمهور از جناح های مختلف انتخاب کرده اند اما بعد از ۴۲ سال و تشکیل دولت های گوناگون، همچنان به خواسته ها و آرزوهای خود نرسیده اند.

از یک طرف مقام معظم رهبری و مراجع دینی بر لزوم مشارکت مردم در انتخابات تاکید دارند و از طرفی دیگر هیچ تضمینی وجود ندارد که اوضاع کشور و مردم سر و سامان بگیرد. روسای جمهور گذشته شعارها و وعده های خوب و زیبایی دادند اما در عمل بسیاری  از آن وعده ها عملی نشد و موجب ناامیدی مردم گردید. مردم برایشان مهم نیست که چرا این وعده ها و شعارها به واقعیت نپیوست. اینکه دولت بگوید اجازه ندادند برنامه هایم را اجرا کنم پاسخ قانع کننده ای برای مردم نیست. مردم می گویند کسی دولت را در دست بگیرد که بتواند با این ساختار حاکم بر ایران، خواسته های مردم را برآورده کند.

در این یادداشت با نگاهی فراجناحی می خواهم به انتظارات به حق مردم از رییس جمهور و دولت بپردازم.

ابتدا ببینیم مردم ما از رییس جمهور چه انتظاراتی دارند؟ انتظارات اساسی مردم از رییس جمهور و دولت رفع مشکلات و نارسایی ها و اجرای عدالت است و به هیچ عنوان انتظارات غیرمعقول و خارق العاده ای نبوده و نیست. با توجه به منابع، پتانسیل ها و ثروت های خدادادی این کشور، اگر تمام قوای نظام و مردم دست در دست هم دهند و با دولت منتخب همکاری لازم را داشته باشند، بی تردید تمام مشکلات جامعه و مردم ایران را می توان با همکاری و همدلی مردم و مسئولان در کمترین زمان برطرف کرد.

مردم از هر دولتی که در ایران مستقر می شود انتظار دارند که گرانی و تورم افسار گسیخته را مهار کند، فساد، فقر، تبعیض و بی عدالتی را ریشه کن کند. کرامت و منزلت آحاد مردم حفظ شود، مشکل مسکن، اشتغال و ازدواج جوانان رفع شود. ارزش پول ملی بالا برود. ثبات اقتصادی به وجود آید. آزادی، رفاه و امنیت در سراسر کشور برقرار شود. امنیت مرزی، امنیت هوایی، امنیت دریایی، امنیت فضای مجازی، امنیت تحصیلی، امنیت بهداشتی، امنیت غذایی، امنیت سرمایه گذاری و… تامین شود. برای ورزش، سرگرمی، تفریح و گردش مردم ارزش قائل شود. به مخترعین، مبتکرین، هنرمندان، نویسندگان و صاحبان فکر و اندیشه بها داده شود و آنها را تشویق به ادامه فعالیت کند تا مانع از فرار مغزها گردد.

اگر چنین دولتی روی کار بیاید و چنین فضای پر نشاط و امیدوار کننده ای در کشور فراهم شود، قطعا رضایت خاطر مردم فراهم می شود و مدافع سرسخت دولت و نظام خواهند بود. در چنین شرایطی است که جناح بندی های سیاسی بی اهمیت می شود و هیچ دشمن خارجی قادر نخواهد بود ضربه ای به ما بزند. بحث حزب و جناح از ابتدا برای مردم ما از اهمیت چندانی برخوردار نبود ولی متاسفانه سالهاست دو قطبی هایی در کشور به وجود آمده تا بر ضعف ها و مشکلات سرپوش گذاشته شود. جناح بندی ها باعث شده که مردم سرگرم اختلافات حزبی و جناحی باشند و به خواسته های به حق و اساسی خود نرسند. پس بیاییم اختلافات حزبی و جناحی را کنار بگذاریم، با اتحاد و همبستگی در انتخابات شرکت کرده و برای پیشرفت و سربلندی کشور گام های استوار برداریم.

به قلم: حسین فریدونی – سردبیر

ساعت: ۰۶:۲۵ بعد از ظهر – ۱۴۰۰/۰۳/۲۲

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *