رنج های زندگی در سایه‌ی جنگ

جنگ

جنگ و خشونت، زخمی عمیق بر پیکره انسانیت است. هیچ واژه‌ای نمی‌تواند سنگینی این درد را توصیف کند و هیچ توجیهی قادر به پوشاندن زشتی آن نیست. این تجربه، همواره تلخ و ویرانگر است.

اما در دل همین تاریکی، یک حقیقت گران‌بها به ما یادآوری می‌شود:

«حیات، چقدر شکننده و چه اندازه باارزش است.»

وقتی هر روز با مفهومِ «نبودن» و «از دست دادن» روبرو می‌شویم، ناگهان قدر «بودن» را بیشتر می‌فهمیم.

البته این به هیچ وجه به معنای توجیه یا عادی‌سازی فاجعه نیست؛ بلکه تلاشی است برای یافتن معنا در دل رنج. یک مکانیسم دفاعی انسانی برای حفظ امید و تاب‌آوری.

شاید بزرگ‌ترین درسی که می‌توان از این دوران سخت گرفت.

امیدواریم پس از عبور از این طوفان:

مردمانی باشیم که «زندگی کردن» را عمیق‌تر از گذشته بلد است.

نسلی که می‌داند صلح، امنیت و سلامتی، بزرگ‌ترین نعمت‌ها هستند و

انسان‌هایی که می‌دادند زندگی، در ساده‌ترین و اصیل‌ترین شکلش، خود بزرگترین موهبت است.

به قلم: نیما نوریان

ساعت: ۱۱:۲۹ بعد از ظهر - ۱۴۰۵/۰۱/۱۱

بازدیدها: 17

روایتی از واقعه تلخ خیابان دانشگاه بندرعباس

روایتی از واقعه تلخ خیابان دانشگاه

صدف نیوز/ چند روزی بود خواب درست‌وحسابی نداشتم از آن شب‌هایی که انگار چشم‌ها حاضر نیستند لحظه‌ای آرام بگیرند همه‌چیز از وقتی شروع شد که به اصرار اهل خانه فرش ۱۲ متری را جابه‌جا کردیم کاری که از همان اول گفتم من دیگر جوان دیروز نیستم، اما کی گوش کرد؟ نتیجه‌اش شد کمردردی سمج که رهایم نمی‌کرد.

پنج‌شنبه، ۶ فروردین درد امانم را بریده بود و خواب از سرم پریده بود تصمیم گرفتم مقداری قدم بزنم تا شاید آرام بگیرم. ساعت ۳:۴۷ صبح از خانه زدم بیرون در هوای ساکت بامداد و خیابان‌های خلوت انگار قصه‌ای در دلشان داشتند تا خود دانشگاه حدود پانزده دقیقه راه رفتم و بعد گفتم همین مقدار هم تا چهارراه نخل ادامه بدهم.

چند جوان کمی جلوتر از چهارراه دانشگاه با شور و شوق از چیزی حرف می‌زدند صدایشان در فضای خالی آخر شب می‌پیچید  اما گوشه‌ای از ذهنم جای دیگری بود. صدای جنگنده از بالای سر می‌گذشت سنگین و بی‌قرار با خودم گفتم لابد خبری در راه است.

ناگهان دو انفجار پشت سر هم، با فاصله تنها چند ثانیه به زمین خورد. بی‌اختیار روی زمین پهن شدیم انگار زمین امن‌ترین جا بود لحظه‌ای بعد فهمیدم همه اطرافیان ناپدید شده‌اند می‌خواستم صحنه را ترک کنم، اما چیزی درونم اجازه نداد. همان تصمیم ناخودآگاهی که آدم گاهی بدون فکر می‌گیرد، باید کمک کنم.

← ادامه خبر …

بازدیدها: 97

ایرانیان از برگزاری آیین نوروز حتی در جنگ غفلت نمی کنند

نوروز در جنگ

در آستانه «نوروز باستانی» هستیم و امسال نیز مانند برخی مقاطع در تاریخ پرفرازونشیب میهن، شرایط ویژه‌ای بر کشور حاکم است؛ بار دیگر عفریت جنگ بر «ایران کهن» ظاهر شده و فضای جامعه را پر از رنج کرده و بر دردهای سالیان اخیر مردم افزوده است. ایرانیان در گذر هزاره‌ها، روزهایی از این‌دست را دیده و پشت سر گذاشته‌اند و آنچه در پایان برجای مانده، «ایران» و آیین‌های کهن و میراث این مرزوبوم بوده است.

اگرچه جنگ، رخداد تلخی است و ممکن است جان‌های بی‌گناهی را بگیرد و فجایعی به‌بار آورد، اما یکی از جلوه‌های «تاب‌‌آوری» جامعه این است که حتی در شرایط سختی چون جنگ نیز بتوان برگزاری، بزرگداشت و وفاداری به آیین‌ها و رسوم را در آن مشاهده کرد؛ روشن است که در چنان اوضاعی، منظور از این جریان زندگی، یک جریان طبیعی و عادی نیست که خیلی چیزها در آن، روال همیشگی خود را داشته باشد، بلکه منظور این است که با وجود دشواری‌ها و رنجی که همراه آدمیان است، باز هم بتوان به‌جاآوردن رسوم‌ ملی، رفتار ملت بر پایه فرهنگ و ارزش‌های کهنی چون ایثار، عاشق‌شدن انسان‌ها و نمونه‌هایی مانند اینها را – حتی به‌صورت محدود یا متناسب با شرایط – به چشم دید. و عمده «ملت ایران» نشان داده‌اند که به آیین‌های ملی خویش وفادار هستند.

← ادامه خبر …

بازدیدها: 24

روزگار غریبی ست فرزندم؛ به هوش باش!

مدرسه دخترکان معصوم مینابی

شنبه ۹ اسفند ماه ۱۴۰۴ بود. همزمانی ماه مبارک رمضان و برنامه های استقبال از بهار طبیعت، حال و هوایی خاص به مدرسه بخشیده بود. در کلاس مشغول تدریس بودیم که ناگهان دشمن صهیونیستی – آمریکایی، کشور عزیزمان را آماج حملات ناجوانمردانه قرار داد. آن هم  مثل جنگ دوازده روزه در وسط میز مذاکره‌ای بین المللی، و ما درگیر جنگی ناخواسته شدیم.

این روزها که آسمان کشورمان در رقص نور موشک‌های خودی و اجنبی است. این روزها که رهبر عزیزمان بعد از سال‌ها مجاهدت در راه وطن، توسط پلیدترین افراد بشر به شهادت رسید و ما داغدار پدری فرزانه و بزرگ هستیم. این روزها که به وحدت و همدلی بیشتر در ایران سرافرازمان نیاز داریم. خواستم با تو سخن بگویم. تو که آینده ساز این مرز و بومی و تمام تمرکز دشمن بر تو، فرزند نوجوانم معطوف شده است. با هر وسیله‌ای که بتواند؛ شبکه‌های ماهواره‌ای خود، فضای بازمجازی وطنی، انسان نمایانی دروغین در قالب دوست، بی تفاوتی بعضی مسئولان و مدیران، بعضی خانواده ها که نتوانستند ارزش خاک پاک وطن را از آغازین روزهای تولد در گوش تو هجی کنند.

← ادامه خبر …

بازدیدها: 34

به یاد دخترکان زیباروی ایران زمین در مدرسه میناب

  … و اینک جهان اشک می ریزد

“بابا!… بابایی!… باباجونم!…”

اینک و درست در این لحظه، صدای ناله دختربچه ای از زیر خروارها خاک و سنگ و آهن و سیمان و آوار به گوش می رسد؛ ناله ای تکان دهنده که نگاه مرا به سوی خود فرا می خواند و ناگهان کوهی از یخ و سرما همه وجودم را در بر می گیرد؛ در چند قدمی خود، دست کوچک کودکی را می بینم که به سویم درازشده و هراسان و ملتمسانه به چشم هایم نگاه می کند و مرا به یاری می طلبد.

دختربچه ای با کیفی کوچک و خونین-که عروسکی زیبا و خندان به آن نصب شده است-در زیرِ خاکِ کلاسی ویران شده، در حال جان دادن است و هر لحظه به مرگی دلخراش نزدیک و نزدیک تر می شود. کوهی از مصالح سنگین ناشی از انفجارهای مهیب و وحشتناک موشک، جسم کوچک کودک را در خود پنهان کرده و در پس گرد و غبار فضا، تنها دو چشم زیبا و گریانش به من خیره شده است.

با دیدن نگاه کودک بی گناه سرزمینم، به شدت بر خود می لرزم و دریایی از بُغض در گلو و اشک در چشمانم لانه می کند.

اینک نه تنها من که گویی همه جهان اشک می ریزد و زمان برای لحظاتی متوقف می شود…

← ادامه خبر …

بازدیدها: 714

با بحران پیری جمعیت ایران چه باید کرد؟

جوانی جمعیت

یکی از موضوعات بسیار مهم جامعه امروز ما موضوع پیری جمعیت کشور، کاهش زاد و ولد و بحران کاسته شدن از جمعیت جوان است.

دولت برنامه هایی جهت فرزندآوری خانواده ها و جوانی جمعیت آغاز کرده و مشوق هایی در نظر گرفته که در نگاه نخست به نظر می رسد که موثر است اما این بسته های تشویقی در مرحله اجرا با موانعی روبرو می شود و به سرانجام مطلوب نمی رسد. به عنوان مثال اعطای تسهیلات کم بهره ازدواج و وام فرزندآوری یا ثبت نام خارج از نوبت خودرو برای زوج های جوان در نظر گرفته شده که به دلیل کمبود منابع مالی بانک ها، شرایط سخت اعطای تسهیلات و … عملا بسیاری از افراد واجد شرایط موفق به دریافت این تسهیلات نمی شوند و این امر موجب دلسردی خانواده ها می شود.

همچنین تورم و مشکلات اقتصادی موجب شده که بسیاری از جوانان، قادر به ازدواج و تشکیل خانواده نباشند.

معاون بهداشتی دانشگاه علوم پزشکی استان هرمزگان نیز در نشست خبری اخیر خود به بحران  پیری جمعیت اشاره کرد و گفت: روند مولدها در سطح کشور کاهشی و نگران کننده بوده است و بازتاب ملموسی در نرخ باروری داشته است.

دکتر یحیی میرزاده، با بیان اینکه ما در رتبه ۱۷ دنیا از لحاظ جمعیتی قرار داریم، گفت: در سال ۲۰۵۰ پیش بینی جمعیت ۹۰ میلیونی کشور را خواهیم داشت که احتمال رسیدن به رتبه ۱۶ دنیا دور از انتظار نیست.

وی افزود: با توجه به کاهش روند نرخ رشد باروری در کشور و استفاده از مزیت جمعیت جوان، وزارت بهداشت با توجه به سیاست‌های ابلاغی مقام معظم رهبری در خصوص جوانی جمعیت اقداماتی را از سال‌های گذشته آغاز کرده است.

رئیس مرکز بهداست استان هرمزگان با اشاره به اینکه بیش از ۱۲ درصد جمعیت کشور را جمعیت سالمند تشکیل داده است، ابراز کرد: با این وجود هزینه مراقبت‌های بهداشتی و درمانی به شدت افزایش پیدا می‌کند و زیرساخت‌های ما برای مراقبت از سالمندان نیاز به تقویت، توسعه و بازسازی دارد.

← ادامه خبر …

بازدیدها: 36