جامعه سالم جامعهای نیست که فقر را زیبا جلوه دهد
فقر فضیلت نیست
اینکه انسان نباید اسیر مال و ثروت شود، با اینکه فقر را ارزش و فضیلت بدانیم، دو موضوع کاملاً متفاوت است. زندگی شرافتمندانه، نیازمند امنیت، رفاه، مسکن مناسب، آموزش، درمان و درآمد کافی است.
مادیات به خودی خود بد نیستند؛ نحوه بهدستآوردن و استفاده از آنهاست که اهمیت دارد. پول میتواند وسیلهای برای آرامش خانواده، کمک به دیگران، رشد فردی و ساختن آیندهای بهتر باشد.
اگر فقر باعث شود انسانی شرمنده خانوادهاش شود، از درمان و آموزش محروم بماند یا فرصتهای زندگی را از دست بدهد، نمیتوان آن را مقدس نامید. ارزش انسان به مقدار داراییاش نیست، اما حق برخورداری از یک زندگی آبرومندانه نیز نباید نادیده گرفته شود.
شاید بهتر باشد به جای تقدیس فقر، از عدالت، کار، تولید، رفاه و فرصت برابر سخن بگوییم؛ زیرا جامعه سالم جامعهای نیست که فقر را زیبا جلوه دهد، بلکه جامعهای است که برای کاهش آن تلاش میکند.
بزرگان دینی ما توصیه کرده اند که مومنین، دنیاپرست نباشند و تمام عمر خود را صرف ثروت اندوزی و خوشگذرانی نکنند. اما هیچ وقت نگفته اند فقر نشانه ایمان و اخلاص است. حتی گفته اند وقتی فقر از دری وارد زندگی مردم شد، ایمان از در دیگر خارج می شود.
لذا مسئولان کشور بایستی قبل از هر چیز رفاه و آسایش مردم را فراهم کنند و همواره در جهت ریشه کن کردن فقر در جامعه تلاش کنند. ولی متاسفانه اکثر طرح ها و برنامه هایی که اجرا کردند باعث فقیرتر شدن مردم گردید. تورم دراز مدت و بی ارزش شدن پول ملی باعث نیازمند شدن اکثر اقشار مردم ایران شده است و طبقه متوسط جامعه از بین رفته است. در حال حاضر بخش اندکی از جامعه ما بسیار ثروتمند هستند و بخش عظیمی از خانواده ها، فقیر و محتاج کالا برگ و سبد حمایتی هستند که این امر در شان و منزلت ملت ایران نیست. گسترش فقر موجب بروز معضلاتی در جامعه شده است و قطعا پیامدهای آن، گریبان مسئولان کشور را نیز خواهد گرفت.
به قلم: حسین فریدونی/ صدف نیوز
ساعت: ۱۱:۳۲ بعد از ظهر - ۱۴۰۵/۰۶/۱۱
بازدیدها: 34
آخرین دیدگاهها